voetstappen....

Voetstappen....

Ik droomde een en zie ik liep
aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
Want ook de heer liep aan mijn zij!

We liepen saam het leven door
en lieten in het zand,
eem spoor van stappen, twee aan twee
de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte een keer en keer achter mij
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugd,
van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar schoenen staan...

Ik zei toen: "Heer', Waarom dan toch?
Juist toen 'k U nodig had,
Juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op 't zwaarste deel van 't pad...

De heer keek toen voel liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen:
"Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen..."