Emoties

Persoonlijk vind ik dit een heel "mooi" gedicht met de twijfel om hem te plaatsen kies ik er toch voor om het te doen.. sommige dingen zijn herkenbaar,, maar het mooiste is hoe het afloopt,, Het leven is mooi! geniet van al die mooie momenten en leef elke dag! Zoveel emoties die je steeds weer tegen komt, mooie en moeilijke maar waar je weer zo veel van leert als je weet hoe je er eenmaal mee om moet gaan. Ondanks dat het een best heftig gedichtje is wil ik hem toch plaatsen.


Mijn ogen zijn leeg,
mijn gezicht is een masker,
de jarenlange strijd,
de jarenlange stilte
hebben me leeggemaakt.

Er rolt een traan over mijn wang.
Een traan van verdriet
omdat mijn leven niet is zoals ik het zou willen.
Een traan van eenzaamheid,
omdat ik mijzelf opsluit.
Een traan van pijn,
die ik van binnen voel.
Een traan van woede,
die ik niet kan uiten.
Een traan van onmacht,
omdat ik niet kan veranderen.
Een traan van angst,
voor alles om me heen.

Die traan bevat zoveel emoties,
die ik niet kan benoemen
die ik niet kan voelen
die ik niet wil voelen
die ik niet kan uiten
omdat ik ze niet mag uiten.

Zelfs die ene traan is al te veel,
maar juist door die traan verandert alles.
Eén voor eén komen de woorden,
die vertellen wie ik werkelijk ben,
en die mijn masker breken,
tranen die me bevrijden.

Er rolt een traan over mijn wang,
een traan voor al die mooie emoties,
die ik nu leer voelen.
Een traan van opluchting
dat ik er niet alleen voor sta.
Een traan van vreugde,
over hoe mooi het leven kan zijn.
Een traan omdat ik werkelijk leef...