Wauw! wat een week! woensdag avond gelijk uit school tassen pakken en op naar Delden. Een gehuchtje achetr Hengelo! Daar was de voorjaarsconfentie van de PKN. Toen mijn moeder hierover begon was ik niet zo gesharmeerd van haar idee en ik wou alleen als mijn vriendin ook mee ging. Die kon niet vanwege haar examens. Toch met volle moed mee gegaan en vond het toch eigenlijk ook wel leuk. En ik ben ZOOO ontsettend blij dat ik ben mee gegaan! wat wasdat geweldig en inspirerend en emotioneel! Ik kende er niemand toen ik erheen ging. Maar ik ha dmijn tentje opgezet en alls ingericht en met goeie moed naar de kennismaking gegaan van de tieners.. ik raakte aan de klets met een paar en ze vroegen gelijk of ik met mijn tentje bij hun wou komen staan! Dus alle spullen weer gepakt en de tent verkast ( mijn ouders zagen me al aan komen) na nog geen nacht op een camping staan gelijk verkassen. Hierna ging de aansluiting vanzelf! Ik leerde wat mensen kennen heel goed kennen zelfs.. ze legde me uit wat er ging gebeuren hoe de dingen gingen en hoe alles in elkaar zat. Het begon met elke ochtend een bijeenkomst we gingen zingen heel veel zingen wat al heel mooi was! Daarna gingen ze een lied zingen over kleuren de kleine kids gingen dan met hun groepen weg ofcours bij dat liedje hoort een dansje die ik na 1 dag al wel kende! Daarna werd er een lied gespeeld waarbij alle jongeren de zaal verlieten en ook in hun groepen uiteen gingen. De GG noemde ze die groep. JE kon kiezen uit drie soorten. Stem, 10 geboden en nog 1. Ik heb 10 geboden gedaan. Was erg interesant je gaat verder op dingen in dan je voor jezelf zou kunnen bedenken. Als dit was afgelopen had je je eigen dag planning je kon je inschrijven voor workshops maar je kon ook lekker languit voor je tent in het zonnetje genieten. Ik vond de workshops wel erg interesant en heb er 2 gedaan: de eerste dag theater :
Je las een bijbeltekst en die ging je stukje voor stukje uit pluizen en in een soort foto klik na spelen. erg leuk maar ik wou wel wat diep gang.
De tweede dag ben ik naar gebed en genezing geweest. erg bijzonder voor mij na de ziekte van mams en mijn eigen dingen heb ik hier veel uit kunnen halen. Maar voelde me ergens ook niet op mijn gemak omdat het mij best heel erg raakt en ik dan niet mijn emoties durf te tonen "dus me maar in hou" Ik kwam hier voldaan en totaal verstooid vandaan maar vond het erg mooi!
Savonds was er ook steeds een dienstje en daarna ging je dan weer uit een in een groep en deed je een spel of je ging lekker bij het kampvuur zitten met de jongeren of in de mega caravan! heerlijk wat kan ik daarvan genieten lekker samen liedjes zingen met een gitaar en een wijntje! Maar nouk omt het gene wat mij het meeste is bij gebleven en wat ik niet eens zo kanomschrijven als dat ik het voel! De zaterdag avond, Er was voorbede avond ik wist niet wat ik moest verwachten maar ik was al een beetje gewaarschuwd over wat er ging gebeuren. We begonnen gezamelijk met alel tieners liedjes te zingen en er werd een tekst voorgelezen. Daarna was er gelegenheid om een kaarsje te branden een voordbede te schrijven die later "symbolisch" in het vuur werd gegooid. Mar je kon ook bidden. OEF dacht ik toen wat nu! ik was al behoorlijk van de kaart en een beetje bang. Maar dankzij drie zuper meiden ben ik toch naar een staffer toe gegaan. Staffer is leiding.. Daar kon je mee bidden. WAUW wat was ik voldaan ik durf niet te bidden en kan het niet zo goed. En hoop gewoon dat het soms vanzelf gaat of er iemand aanbied om even te bidden want ik wil het heel graag maar alleen kan ik het niet! Dus ik ben erheen gegaan en durfde niet te zeggen wat mij echt dwars zit/zat maar wel een deel en ze hebben voor me gebeden in zulke mooie woorden! dat ik dit gewoon nog steeds met tranen in mijn ogen aan het typen ben! Ik kom mijzelf tegen op dit soort momenten, ik wil er de tijd voor nemen maar doe het niet. Op school heb je het er niet echt over het meerendeel snapt niet waar ik het over heb. En bij mij blijft het een lastig punt om over te praten hoewel ik het heel graag wil! ik heb zo veel uit deze confetie gehaald en zoń blij gevoel aan over gehouden ik wil volgend jaar echt weer! HEt is een echte aanrader! voor iedereen! ik heb teksten geschreven ik heb gedichten geschreven ik heb liederen gehoord en opgeschreven om op te zoeken ik weet gewoon niet hoe ik mot omschrijven wat ik nu voel! er zit zo veel in wat er nog niet uit komt! ik hoop snel wat meer te kunnen schrijven zonder dat ik aan een stuk door ratel en van de hak op de tak spring!
fotoś komen gauw!
maandag 25 mei 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Wauw wat Heerlijk voor je,
BeantwoordenVerwijderenals God je aanraakt kun je dat denk ik ook niet in woorden vatten...
ik hoop dat dit gevoel je nog heel lang bij blijft!
Groetjes Adriana
Wat mooi Inge, wat mooi om je geloof zo te kunnen delen ...
BeantwoordenVerwijderenHoi Inge, wat leuk dat je mijn blogje ontdekt hebt! Ik zal jou ook gaan volgen. Ik vindt het heel bijzonder dat iemand van jou leeftijd zo met het geloof bezig is. Onze oudste is 15, maar zij is er niet zo bewust mee bezig, het is er gewoon...
BeantwoordenVerwijderenJe vorige post vond ik ook heel leuk! Heel mooi!
Groetjes mama lieveheersbeestje.