verbaasd

Ik vind het zo bijzonder en tegelijk ook zo fijn! ik kom er steeds meer achter hoe ik mensen eigenlijk best goed kan helpen met van alles! soms is het zo lastig dat ik mensen zo goed aan voel, maar vaak ook toch wel heel fijn! ik merk steeds meer dat mensen wel komen als er wat is of eff hun verhaal kwijt kunnen. Ik weet van mezelf zo goed hoe belangrijk het is om even je verhaal kwijt te kunnen, of al is het alleen maar even een knuffel of even uit huilen ik vind het zo fijn als mensen dat komen doen en dat ze me later zeggen.. hee thnx dat het even mocht en dat je niet raar stond te kijken. Het is niet dat ik daar alleen maar voor open sta, maar het geeft mij een geweldig gevoel om mensen met zo'n klein iets gewoon te kunnen helpen! ik twijfel ook gewoon heel erg vaak over mijn opleiding maar hoop uiteindelijk toch iets in combinatie te gaan doen met kinderen en bloemen.. wil hier toch wel een middenweg in vinden en vriendinnen vragen ook erg vaak waarom ikk niet de zorg in ben gegaan. tja daar had ik TOEN een hele goede reden voor. maar nu denk ik steeds meer HAD IK MAAR.. maargoed daar heb je nu niks aan he. Vind deze opleiding ook geweldig leuk en heb het nog steeds erg naar mijn zin op de groenewelle ookal is daar veel gebeurd.. toch zit je der op je plek! Ik wou deze blog zo graag even schrijven.. het geeft je zo'n blij gevoel dat het gewaardeerd word dat je klaar staat voor elke mening en persoon hoe ze ook zijn wat ze ook zijn wat maakt mij dat uit.. ieder mens is een mens en ik vind dat je daar voor open moet staan.

Ik las een mooi stukje in het boekje: Moed en geschreven door Napoleon Bonaparte

De moed is als de liefde; zij heeft hoop nodig om gevoed te worden